Joris werkt het liefst vanuit rust en aandacht. Dan zie je wie iemand is en komt een verhaal echt tot leven. Voor hem is film een manier om dicht bij mensen te komen en om verhalen met meerdere lagen weer menselijk en begrijpelijk te maken.
Wat hem drijft is nieuwsgierigheid naar hoe mensen leven, denken, twijfelen en veranderen. Hij kijkt liever dan dat hij invult. Hij laat verschillende stemmen naast elkaar bestaan, omdat geen verhaal in één lijn te vangen is. Soms staan mensen tegenover elkaar, soms lopen verhalen door elkaar heen, en in film kun je dat zichtbaar maken zonder het te hoeven oplossen.
Hij is geen filmmaker die alles van bovenaf bepaalt. Hij is onderdeel van een groter proces, waarin hij vooral kijkt, filmt, voelt en zoekt naar de momenten die iets openbreken. Mooie beelden, stilte, muziek, ritme, dat samenspel kan mensen raken en even laten landen in een wereld die vaak veel te snel gaat.
Joris ziet film niet als iets groots, maar als iets menselijks: een manier om een klein stukje begrip te creëren. Een plek waar verhalen even mogen ademen.’

